Search the Community

Showing results for tags 'ji'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • GENERAL
    • WHAT'S HAPPENING?
    • GUPT | ANONYMOUS
    • GURBANI | SCRIPTURES | REHAT | HISTORY
    • NEW MOMS | MOTHERHOOD | PARENTHOOD
  • COMMUNITY
    • POLITICS | MEDIA | FEEDBACK | LIFESTYLE
    • HEALTH | FITNESS | DIET
    • Agree to Disagree
  • MEDIA
  • SEWADARS

Found 28 results

  1. Recently while reading some website i came across an article about pictures of the Gurus that were painted during there own time and how we still have them. On Page 5 of the article there mentioned how in Baghdad Guru Nanak Ji Maharaj give permission to the king of Baghdad to paint Guru Sahibs Picture. In the article it mentions that a European named William Ouseley published a book in 1797 call "oriental Collections vol II". William Ouseley found this picture of Guru Sahib in a Baghdad palace and put the picture in his book. I searched for the book and found it, where it has Guru Ji's picture. There are two pages one gives a brief description and the second has the picture. Here are the pages with the pictures
  2. Lucid dreaming is an experience where you are aware that you're dreaming. So this means that you have full control of your dream at that moment. At this point, the physical body is completely asleep and can also be in the state of sleep paralysis. Therfore, you cannot move in the real world. By my own experience, you are able to do anything you desire in the dream world. Anything is possible, so we can warp reality and change our surrounding at will. My question is: Can we do naam simran in this state? Can i create a situation where i am sitting in sangat japping gurmantar? If so, i can be concious and aware whilst doing this all night until my physical body wakes up. Also, in the lucid dream world there is no physical body, meaning that we are within a state of mind. So the Gyan Indria are completely closed and will not interfere in what we are doing. Does this mean i am able to open dasam duaar easier at this point if i clear mind mind and do simran with 100% focus?
  3. There is a big difference between a musical performance and kirtan. A performance is to display how good you are at something. In kirtan you don't have to prove anything, you have to get connected. That is the puropose of kirtan; to get connected yourself, and to help others get connected as well. In a musical performance the main focus is on the notes and rhythm. In kirtan the focus is on the Shabad. The Shabad is transmitted through the kirtan. Music is the presenting tool. It is the plate that you use to serve up the Shabad. The proper way to do kirtan is to please the Guru, don't please the audience. If you please the Guru and the audience is connected to the Guru then they will be pleased. If you are trying to please the audience, you might cross the line where your Guru will get unhappy with you. Kirtan is the original form of Bani. Bani was first sung and written later on. Source - http://www.sikhnet.com/videos/difference-between-music-and-kirtan?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+SikhnetNews+(SikhNet+News)
  4. Waheguru ji ka khalsa waheguru ji ki fateh, dhan dhan sri Guru gobind singh ji writes "vaar sri bhagouti ji ki" in the beginning of chandi di vaar. Then maharaj says "inder jeha jodha maitho bhajia." So is maharaj speaking from his point of view or the bhagoutis point of view? bhul chuk maaf karni waheguru ji ka khalsa waheguru ji ki fateh
  5. Bhai Seva Singh Ji http://www.gurmatveechar.com/books/Steeks_and_Teekas/Bhai_Gurdas_Ji_Steeks/Kabit.Bhai.Gurdas.Ji.by.Bhai.Seva.Singh.(GurmatVeechar.com).pdf Giani Mani Singh Ji Pt.1 http://www.gurmatveechar.com/books/Steeks_and_Teekas/Bhai_Gurdas_Ji_Steeks/Vaaran.Bhai.Gurdas.Ji.Part.1.by.Giani.Mani.Singh.(GurmatVeechar.com).pdf Giani Mani Singh Ji Pt.2 http://www.gurmatveechar.com/books/Steeks_and_Teekas/Bhai_Gurdas_Ji_Steeks/Vaaran.Bhai.Gurdas.Ji.Part.2.by.Giani.Mani.Singh.(GurmatVeechar.com).pdf Bhai Vir Singh Ji http://www.gurmatveechar.com/books/Steeks_and_Teekas/Bhai_Sahib_Bhai_Vir_Singh/Bhai.Gurdas.Dian.Veeran.Di.Steek.by.Bhai.Vir.Singh.(GurmatVeechar.com).pdf Bhai Vir SIngh JI http://www.gurmatveechar.com/books/Steeks_and_Teekas/Bhai_Sahib_Bhai_Vir_Singh/Kabit.Bhai.Gurdas.by.Bhai.Sahib.Bhai.Vir.Singh.(GurmatVeechar.com).pdf
  6. Baba Ji used to recite the prayer called Chandi di Vaar daily, as part of his Nitnem This is a prayer composed by the tenth Guru, describing a battle between demons and the Goddess called Chandi. It is usually recited by Sikhs during war. Many a time, a question would arise in his mind as to, how many times and at what time one should recite the prayer of Chandi di Vaar? Baba Ji asked many Saints and sadhus regarding this question, but could not get a satisfactory answer. One evening, at his room in the fields, after reciting the evening prayer of Rehras, Baba Ji went on to recite the prayer of Chandi di Vaar. After completing this prayer, he prepared to retire by saying his last prayer of Sohila. It was a moonlit night and the doors of the room in which he was sitting, were open. As he had just lain down, he noticed two men approaching at a short distance. Baba Ji thought to himself, that if these pedestrians were just travellers, he would offer them food and shelter for the night and if they were robbers, then he would challenge them in combat. No sooner had this thought entered his mind, than miraculously one of the Singh’s came beside him and grabbed his feet. The other one seized Baba Ji’s head and pinned him down onto the bed. Baba Ji used to tell us, “I was unable to move from the bed. A thought entered my mind that these two, who have moved faster than the speed of light in order to grasp me are neither robbers nor travellers. These two must be Shaheed Singhs (the immortal souls of Sikh martyrs). I began to recite the Mool mantar I had only uttered the Mool mantar twice when the Singh who held my head down, let go, followed by the second Singh who was holding my feet.” Baba Ji got up and the Shaheed Singh explained, “We did not come here to fight with or seize you, but to answer your question, regarding the correct time to recite the prayer of Chandi di Vaar. As you thought about offering us a fight, we came and immediately seized you, as we did.” The Shaheed Singh continued, “If you start reciting the prayer of Chandi di Vaar after sunset then, one must keep reciting it 64 continuously through the night until dawn. Two or more Singhs may take turns to recite this prayer through the night, it is all right to do so. One must sit upon a clean mat or bed, bathing before reciting the prayer. An oil lamp lit with clarified butter should be kept alight throughout the night. During the day, one can recite Chandi di Vaar as many times as one wants. There is no specific practice to reciting the prayer except that one reads the prayer with devotion and understanding.” After explaining these instructions, the Singh’s disappeared through the doors towards the direction they came from.
  7. Waheguru Ji Ka Khalsa Waheguru ji Ki Fateh, I was wondering if anyone has full Guru Granth Sahib Ji Katha? I have tried to listen to Sant Giani Baba Gurbachan Ji Khalsa Bhindranwale's but the audio is not not clean. So can anyone provide a link or download to Full Katha that is easy to hear and digitally clean.
  8. Waheguru Here is a great book on Baba Gurbachan Singh Ji Bhindran Wale Khalsa Jivan
  9. Waheguru Here is the entire Bhai Bala Wali Janamsakhi in audio Janam Sakhi Guru Nanak Dev Ji 001 - Saakhi Avtar Dharan di Janam Sakhi Guru Nanak Dev Ji 002 - Saakhi Pande Kol Parhan Di
  10. Sangat, please relish. Anti-Sants - You are requested not to start any Sant mahapurkh Ninda here. "Kai kehnde ne ena de kaphre rang birange ne, koi puche, jina de chite paye ne, ona de piche kehrha aapan thaal lai firde aa" Part#1 http://www.youtube.com/watch?v=Nva26oprFKA Part#2 http://www.youtube.com/watch?v=EqH6Q2dhMdE Part#3 Part#4 http://www.youtube.com/watch?v=DDU3SJBQ_Rk Part#5
  11. Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh There was a Bhagat from Lahore called Chajju. One day at his door two labourers were stood outside. At the time it was raining. Bhagat Chajju looked at the labourers and asked why they were stood outside his door. They looked at Bhagatji and said that they work for a living outdoors doing labour. Their condition was such that when they didn't work, they didn't eat. They explained to Bhagatji that when it rains they don't find much work. As a consequence they had come to Bhagat Chajjuji's door in the hope of finding some work. Bhagatji invited them into his house to offer them work . He said not only will I feed you - sugar and koi - but I will pay you double your usual rate. Bhagatji offered 8 annas instead of the 4 annas the labourers were usually paid for a days work. Bhagatji then sat the two labourers down, gave them malas and said sit down and doing abhiyaas of Raam. At the end of the day Bhagatji fed the labourers and paid them 8 annas. He then told them come here daily and partake in this work and I will continue to pay and feed you in this way. The labourers looked at Bhagat Chajjuji and said this work is too difficult to do. We would rather lift and break stones than do hard manual labour than this work... Loose translation of Katha by Sant Gyani Baba Gurbachan Singh Ji Bhindranwale Why is it so hard? Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh
  12. Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh One time Sant Baba Bishan Singh Ji, the 10th jathedhar of Satguru Sri Guru Gobind Singh Ji's Damdami Taksal decided to visit Amritsar and in particular Sant Baba Shaam Singh Ji. Sant Baba Shaam Singh Ji was the kirtani of Sachkhand Sri Harmandir Sahib Ji who had spent over 90 years doing seva with his Sarandha. Sant Baba Bishan Singh Ji and the jatha had done darshan at Harmandir Sahib Ji and then began to make their way to the asthan of Santji. As they reached there they found an old singh cleaning the sewer/drain. They asked where Sant Baba Shaam Singh Ji was and were advised by the old Gursikh to go inside the asthan and sit down and Santji would be with them soon. The old Gursikh then did Panj ishnaan and went and sat in front of them. When he did this he was asked again that they wished to have darshan of Sant Baba Shaam Singh Ji - the old Gursikh relied that the vessel sat before them was Sant Baba Shaam Singh Ji. Waheguruji... May Maharaj bless with with such humility. Loose translation of Katha by Giani Ram Singh Ji Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh
  13. Bhai Harpal ji requested to Guru sahib to get bless with sewa. Guru sahib said sewa is very hard. But bhai ji insisted. Guru sahib said ok. Once Guru sahib saw a parrot, and asked bhai ji to bring that parrot to HIM. Bhai sahib said satbachan and went to the owner. The owner was a pathan, who knew that a Sikh would do anything for his Guru, so he said you won't be able to pay for it. But Bhai ji said he can give his life to get it. Pathan said ok, you have to give your sister in return. Bhai sahib said ok and went home. His mother was doing path, bhai sahib said "maa bani parhdi e". She said ha, bhai said "aaj bani te chaln da sama aa geya. Family agreed and bhai sahib went with his sister to pathan, Pathan said now I want your daughter as well. Bhai sahib said ok, sent his daughter and took the parrot. Bhai sahib went to Guru sahib, give the parrot and sat back near jorhe, without even explaiing how he got it, instead was praying Guru sahib, please forgive me, it took me so long, tuhade bachan manan layi" And pathan on the other side, asked girls to become his begams, Girls said they'll do anything, even janitorial work but not this and said : eh dil hai amanat di satguru di, tha tha te lagayea nai janda, ansi kite kaul nibhavge, nadia tar ke javange, ha, ansi rukhrha sham manavenge, saatho jagat manaeya nai janda eh dil hai amanat di satguru di, tha tha te lagayea nai janda, ansi duniya valon udaas hoye, ode charna de daas hoye, bhawein fail howe bhawein pass howe, piche kadam hataeya nai janda, eh dil hai amanat di satguru di, tha tha te lagayea nai janda, When pathan tried to touch them, he became blind and begged the girls to take him to Guru sahib. He went blind because of Bhai sahib's sacrifice and girls love & faith on guru sahib. They went to Guru sahib and he apologised. Sewak got passed in the examination and "nindak de moonh kale hoye". Guru sahib ji was very happy at Bhai ji, stood up when bhai sahib came & hugged him & asked bhai Harpal ji that he can get all of his wishes fulfilled, but Bhai sahib begged for below: mera sir tere charna ch howe, jadon meri jaan nikle jadon jaan nikle, jadon pran nikle From Sant Baba Balwant Singh ji urmur Tandewale Deewan "Satguru ki sewa 1"
  14. Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh, Came across these videos some time ago. Mahapursh sat in their own mauj listening to Dhur Ki Bani...is there anything more beautiful? For those of you who don't know Sant Baba Joginder Singh Ji did seva at Sachkhand Sri Hazur Sahib for over 40 years - for 12 of these he didn't utter a single word and instead was engrossed in naam abhiyaas. Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh
  15. Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh One time Sant Sundar Singh Ji Bhindranwale was taken to hospital with an illness. The Chief Khalsa Divan honorary secretary Dr. Diwan Singh Ji came to the hospital to have darshan of Mahapursh. Dr. Diwan Singh Ji had done darshan of many Brahmgyanis including Sant Baba Shaam Singh JI - the kirtani of Sachkhand Sri Darbar Sahib Ji. After exchanging Fateh with Santji he asked/did a benti to Santji to give a Bachan. Santji simply said I'm ill what Bachan can I possibly give? Santji then asked Dr. Diwan Singh Ji to examine him and begin some treatment. Dr. Diwan Singh Ji then proceeded to narrate an experience from his own life. He said to Santji that every time I switch on my car - from the engine itself I hear 'waheguru waheguru waheguru waheguru waheguru Dhan Guru Nanak Dev Ji waheguru waheguru waheguru waheguru waheguru'. Santji said you have a lot of bakhseesh and kirpa bestowed on you by Guru Sahib. Dr. Diwan Singh Ji then said I've told you about this kirpa now please give a Bachan. Santji smiled and said I will give Bachan but before that you are a doctor, please examine me and treat me. Hearing this Dr. Diwan Singh Ji took out his stethoscope and begin to examine Santji. Everywhere the stethoscope was placed only one thing was heard - Waheguru waheguru waheguru waheguru waheguru. This is the Nishani of a Gursikh. Very loose translation from katha by Giani Ram Singh. How my ears and my stethoscope long to meet a patient like Santji. Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh
  16. Start part#1 from 5.00 continue on the 2nd part till 2.36, then again from 3.48 till 6.00
  17. Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh, Has anyone read this book on Sri Zafarnama Sahib Ji? If so what did you make of it? Is it worth buying? The following is a book description on Amazon: Louis E. Fenech offers a compelling new examination of one of the only Persian compositions attributed to the tenth Sikh Guru, Guru Gobind Singh (1666-1708): the Zafar-namah or 'Epistle of Victory.' Written as a masnavi, a Persian poem, this letter was originally sent to the Mughal emperor Aurangzeb (d. 1707) rebuking his most unbecoming conduct. Incredibly, Guru Gobind Singh's letter is included today within the Sikh canon, one of only a very small handful of Persian-language texts granted the status of Sikh scripture. As such, its contents are sung on special Sikh occasions. Perhaps equally surprising is the fact that the letter appears in the tenth Guru's book or the Dasam Granth in the standard Gurmukhi script (in which Punjabi is written) but retains its original Persian language, a vernacular few Sikhs know. Drawing out the letter's direct and subtle references to the Iranian national epic, the Shah-namah, and to Shaikh Sa'di's thirteenth-century Bustan, Fenech demonstrates how this letter served as a form of Indo-Islamic verbal warfare, ensuring the tenth Guru's moral and symbolic victory over the legendary and powerful Mughal empire. Through analysis of the Zafar-namah, Fenech resurrects an essential and intriguing component of the Sikh tradition: its Islamicate aspect. Gururakha, Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh
  18. Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh Recently I have seen a lot of posts talking about Sant Jarnail Singh Ji's Avastha and Jeevani. For those who want to know more about Santji's amazing spiritual jeevani - please watch the following videos Punjabi English Sant ALWAYS comes before sipahi. Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh
  19. Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh, I'm doing some research into the Das Grahin currently. Compassion Charity Forgiveness Cleanliness Control of mind Purity Appreciation of truth Spiritually accomplished being Warrior Devotee to God and no other Does anyone know which ang in Sri Sarbloh Granth Sahib Ji Guru Sahib has written about these ten qualities/virtues? Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh
  20. Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh One time a bibi who lived in Amritsar had a child who had contracted some long term illness. The mother took the child to hospital but despite several treatments the child failed to get better. Day and Night would be spent at her child's bedside - looking after its every need. One day she caught a glimpse of Sant Baba Shaam Singh Ji the beloved kirtani of Satguru Sri Guru Raam Das Ji Maharaj's house - Sachkhand Sri Darbar Sahib Ji. A thought came into her head as she saw him. He is a Sadhu, a Mahapursh, a Bhramgyani - if there is anyone who can make my child better its him. In this way she decided to go very early in the morning and leave her child on the street that Sant Baba Shaam Singh Ji would walk on as he made his way to Sachkhand Sri Darbar Sahib. When Mahapursh was walking to Darbar Sahib at amritwela - he saw a child had been left by the side of the road. He picked up the child and carried it with him to Sachkhand Sri Darbar Sahib. Whilst carrying the child he was singing the praises of Akaal Purakh. Santji began to see that the child he was holding was very lethargic and unwell. As a consequence he sprinkled water from the Amrit Sarovar and began to recite Sri Sukhmani Sahib Ji. Eventually Santji after spending the day at Sachkhand Sri Darbar Sahibji Santji took the child back to Dharamsala Sri Guru Nanak Devji Dasan Das Shaam Singh. All along the child's mother had followed Santji and now she entered the Gurudwara Sahib. When she saw that her child was very alert and playful she fell at the feet of Sant Baba Sham Singhji. Santji realised she was the mother of the child and immediately said why are you thanking me? I have done nothing! Go to Teerath Raaj Maharaj Sri Amritsar Sahib - and thank Satguruji the king of kings, the saint of saints and the ocean of compassion. It is the house of Guru Nanak Dev Ji, it is their bani, their very form which has bestowed this kirpa on you and your child. Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh
  21. Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh This is a very rare photograph of Sant Baba Shaam Singh Ji, the beautiful kirtani of Satguru Sri Guru Raam Das Ji Maharaj. Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh
  22. Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh Sant Gyani Baba Jarnail Singh Ji Khalsa Bhindranwale whose whole life is dedicated to attaching people to the charankamal of Satguru Sri Guru Granth Sahib Ji Maharaj. Waheguruji ਦਿੱਲੀ 7 ਜਨਵਰੀ 1986 ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਇਕ ਨਿੱਜੀ ਦੋਸਤ ਰਾਮ ਪ੍ਰਸਾਦ ਵਰਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਇਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਬਾਰੂ ਮੱਲ, ਜੋ ਕੋਕਾ ਕੋਲਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਫ਼ੈਕਟਰੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਦੇ ਘਰ ਜਾਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਰਾਮ ਪ੍ਰਸਾਦ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਫੁੱਫੜ ਜੀ ਬਾਰੂ ਮੱਲ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ ਦੇ ਬਹੁਤ ਵਿਰੋਧੀ ਰਹੇ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਮੰਜ਼ਲ ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਬੰਗਲੇ ਅੱਗੇ 3 ਸਕਿਉਰਿਟੀ ਗਾਰਡ ਖੜੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਬੰਗਲੇ ਦੇ ਡਰਾਇੰਗ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ 8 ਫੁੱਟ ਦੀ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਨਿਕਲ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਬਾਰੂ ਮੱਲ ਦੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤਸਵੀਰ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਉਹ ਉਚੀ-ਉਚੀ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ 78 ਸਾਲ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਦੇ ਰੋਣੇ ਨੇ ਹੋਰ ਵੀ ਹੈਰਾਨੀ ਪਾ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਸ਼ਹਿਰ ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਲੋਹੇ ਦਾ ਸਮਾਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਿਨੋਦ ਕੁਮਾਰ ਨਾਂ ਦੇ ਬੰਦੇ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਹਵੇਲੀ ਨਾਲ ਪਿੰਡ-ਪਿੰਡ ਕੱਪੜੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ ਇਕ ਗਰੀਬ ਤੇਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਨਿੱਕਾ ਹੁੰਦਾ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ ਦੇ ਨਾਲ ਟਕਸਾਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲਾ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਜਾਣ ਵੇਲੇ 2-2 ਦਿਨ ਇਸ ਕੋਲ ਰਹਿ ਕੇ ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਦਾ। ਵਿਨੋਦ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਘਰ ਵਾਲੀ ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦ੍ਵੋਨਾਂ ਨੂੰ ਉਚੀ-ਉਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਦੇ ਸੁਣਾਈ ਤਾਂ ਬੜਾ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਤੇ ਬੜੀ ਸ਼ਰਧਾ ਰੱਖਦੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਵਿਨੋਦ ਕੁਮਾਰ ਦਾ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਜਾ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪਾਸੇ ਕੋਈ ਬਹੁਤਾ ਖਿਆਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਵਿਨੋਦ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਘਰ ਵਾਲੀ ਨੈਨਾਂ ਦੇਵੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਡੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਤਾ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲਾ ਅਤਿ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਹੀ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। ਇਕ ਦਿਨ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਸਾਈਕਲ ਲੈਣ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਜਿਸ ਦਾ ਮੁੱਲ ਉਸ ਸਮੇਂ 16 ਰੁਪਏ ਸੀ। ਪਰ ਤੇਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾੜੀ ਮਾਲੀ ਹਾਲਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ 16 ਰੁਪਏ ਤੋਂ ਅਥਮਰੱਥਤਾ ਪ੍ਰਗਟਾਈ। ਤੇਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮਾਂ ਬੋਲ ਬੈਠੀ ਨੈਨਾਂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ। ਉਹ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ ਦਾ ਸਾਧ-ਬਾਣਾ ਅਤੇ ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਰਹਿਣ ਕਰਕਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ਰਧਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਦੇਰੀ ਕੀਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ 16 ਰੁਪਏ ਲਿਆ ਕੇ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਤਾਂ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ ਨੇ ਬੜੀ ਹਲੀਮੀ ਨਾਲ ਨਾਂਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਪਰ ਨੈਨਾਂ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਤੇਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਪੈਸੇ ਪਾ ਦਿੱਤੇ। ਇਹ ਘਟਨਾ 1964 ਦੀ ਹੈ, ਸਮਾਂ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਤੇਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ 1967 ਵਿੱਚ ਲੁਧਿਆਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਲਕੱਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ ਦਾ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਆਉਣਾ-ਜਾਣਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਧਰ ਨੈਨਾਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਲੜਕੀ ਮਈਆਂ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਬਾਰੂ ਮੱਲ ਤੇ ਪੋਤੇ ਅਸ਼ਵਨੀ ਕੁਮਾਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੰਦੀਪ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਸੰਦੀਪ 11 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਮਾਗ ਦਾ ਕੈਂਸਰ (ਬਰੇਨ ਟਿਊਮਨ) ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਬੰਬਈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਤੋਂ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ। 2 ਸਾਲ ਇਲਾਜ ਚੱਲਿਆ, ਅਖ਼ੀਰ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਹ ਬੱਚਾ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਿਰਫ਼ 3 ਸਾਲ ਜਿਊਂਦਾ ਰਹੇਗਾ, ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਬੱਚੇ ਦਾ ਅੰਤ ਬਹੁਤ ਦਰਦਨਾਕ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜਗਰਾਤੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਪੁੰਨਦਾਨ ਕਰਾਏ ਗਏ, ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਜਾ ਕੇ ਬੜੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਈ। ਬੜੇ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਪੁਆਏ, ਬੜੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਦੂਰ-ਦੂਰ, ਜਿਸ ਸੰਤ ਦੀ ਗੱਲ ਹੁੰਦੀ, ਜਾ ਪੈਰ ਫੜੇ। ਪਰ ਬੱਚੇ ਦੀਆਂ ਡਾਕਟਰੀ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਦਿਨੋ ਦਿਨ ਮਾੜੀਆਂ ਹੀ ਆਉਂਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ। ਅਖ਼ੀਰ ਕੈਂਸਰ 82% ਤੱਕ ਆਉਣਾ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਕਦੇ ਬੀਮਾਰੀ ਨਾਲ ਕੁਰਲਾਉਂਦਾ ਤਾਂ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਤਾਂ ਕੀ, ਘਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਵੀ ਰੋਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਸਾਨੂੰ ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਇਕ ਬਹੁਤ ਉਘੇ ਸੰਤ ਭੈਣੀ ਨਾਥ ਦੀ ਦੱਸ ਪਈ। ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜੇ ਭੈਣੀ ਨਾਥ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ ਸਭੇ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਚੁੱਕੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਪਰ ਬਾਰੂ ਮੱਲ 60 ਤੋਂ ਉਪਰ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ 2 ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਰ ਡੁੱਬਦੇ ਨੂੰ ਤਿਨਕੇ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਭੈਣੀ ਨਾਥ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਤੀਸਰੇ ਦਿਨ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆਈ। ਉਸ ਨੇ ਬੜੇ ਆਦਰ ਮਾਣ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ ਅਤੇ 101 ਗਊਆਂ ਨੂੰ ਪੱਠੇ ਅਤੇ 51 ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਖੀਰ ਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਖੁਆਉਣ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਬੱਚਾ 100 ਸਾਲ ਤੱਕ ਜੀਵੇਗਾ। ਪਰਿਵਾਰ ਕੁਝ ਆਸਾਂ ਤੱਕ ਕੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜਿਆ। ਸਭ ਕੁਝ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਪਰ ਜਦੋਂ ਡਾਕਟਰੀ ਰਿਪੋਰਟ ਆਈ ਤਾਂ ਅੱਗੇ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਮਾੜੀ ਸੀ। ਕੈਂਸਰ ਹੋਰ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਧ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਖ਼ੀਰ ਸਮਾਂ ਬੀਤਿਆਂ, ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੇ ਕਹਿਣ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਂਸਰ 93% ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਘਿਆ ਅਤੇ ਬੱਚਾ ਨੀਮ-ਬੇਹੋਸੀ ਵਿੱਚ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਗੱਲ 1983 ਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਦਿਨ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਬੱਚੇ ਦੀ ਨਾਨੀ (ਨੈਨਾਂ ਦੇਵੀ) ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਤੇ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ ਕੋਲ ਲਿਜਾਣ ਦੀ ਜ਼ਿੱਦ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੜ੍ਹ ਮੱਚੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਬੱਚੇ ਦੇ ਦਾਦੇ ਬਾਰੂ ਮੱਲ ਨੇ ਸੁਣੀ ਤਾਂ ਉਹ ਅੱਗ-ਬਬੂਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬਦਮਾਸ਼ ਕਾਤਲ ਕਹਿ ਕੇ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਪਰ ਨੈਨਾਂ ਦੇਵੀ ਤੇ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ਰਧਾ ਸੀ। ਅਖ਼ੀਰ 3-4 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਨੈਨਾਂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੰਨ ਗਏ, ਪਰ ਬਾਰੂ ਮੱਲ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਰਤ ਰੱਖ ਲਈ ਕਿ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ। ਬਾਰੂ ਮੱਲ ਦੇ ਤਿੰਨੇ ਮੁੰਡੇ, ਨੂੰਹ ਅਤੇ ਸੰਦੀਪ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਨਾ-ਨਾਨੀ ਅਤੇ ਮਾਮਾ-ਮਾਮੀ ਸਾਰੇ ਜਣੇ ਅਕਾਲ ਤ੍ਰਖ਼ਤ ਤੇ ਆ ਗਏ। ਬੱਚਾ ਨੀਮ ਬੇਹੋਸ਼ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਨੈਨਾਂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਖੇ 26 ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ੋਟੋ ਦੇਖਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਨੈਨਾਂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਈ ਅਤੇ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਦੋਸਤ ਤੇਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਤਾਂ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ ਨੇ ਨੈਨਾਂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪਛਾਨਣ ਵਿੱਚ ਇਕ ਮਿੰਟ ਵੀ ਨਾ ਲਾਇਆ, ਬੜੇ ਆਦਰ-ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬਿਠਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਦਾਮਾਂ ਨਾਲਾ ਦੁੱਧ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਪਹਿਲਾ ਆਈ ਹੋਰ ਸੰਗਤ ਵੀ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਦੁਖੜੇ ਸੁਣਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਘਰੇਲੂ ਝਗੜੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਬੀਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦੇ ਭਾਣੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ ਨੇ ਬੈਠੀ ਸੰਗਤ ਦੇ ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਨਿਪਟਾ ਕੇ ਨੈਨਾਂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਕਰ ਲਿਆ। ਕੁਝ ਚਿਰ ਤੇਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬਾਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਨੈਨੀ ਦੇਵੀ ਉਚੀ ਉਚੀ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਸੰਤ ਕੁਝ ਗੰਭੀਰ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ। ਸੰਦੀਪ ਦੇ ਚਾਚੇ ਨੇ ਸਾਰ ਵਿਥਿਆ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੋਲ੍ਹ ਸੁਣਾਈ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਭ ਸੰਤਾਂ-ਮਹਾਂਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਮੰਨੇ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰੀ ਤੌਰ ਤੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਤੱਕ ਗਏ ਹਾਂ ਪਰ ਬੱਚਾ ਅਖ਼ੀਰਲੀ ਸਟੇਜ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਜਾਂ ਦੋ ਮਹੀਨੇਅਤੇ ਨੈਨਾਂ ਦੇਵੀ ਫਿਰ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲਾ ਕੁਝ ਚਿਰ ਚੁੱਪ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਨੀਮ ਬੇਹੋਸੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਗੋਦੀ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਕੁਝ ਚਿਰ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ, ਫਿਰ ਨਿਰਮਲ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਂ ਦੇ ਇਕ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਇਸ ਨੂੰ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵ ਅਤੇ ਬੁੱਕਾਂ ਨਾਲ ਓਨਾ ਚਿਰ ਇਸ ਦੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪਾਓ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਤੁਸੀਂ ਸੁਖਮਨੀ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਪਾਠ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਲੈਂਦੇ। ਜਦੋਂ ਪਾਠ ਦਾ ਭੋਗ ਪਵੇ, ਫੇਰ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਜਾ ਕੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਹਦਾਇਤ ਕੀਤੀ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਨਮਿੱਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇਕ ਸਿੰਘ ਦੇ ਘਰ ਕਰਨਾ। ਮਲ-ਮੂਤਰ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਪਾਠੀ ਸਿੰਘ ਏਨਾ ਉਚੀ ਪਾਠ ਕਰਨ ਕਿ ਬੱਚੇ ਦੇ ਕੰਨੀਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿੰਘ ਨਿਰਮਲ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਾਠੀ ਉਹ ਲਵੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ 25-25 ਵਾਲ ਸੰਥਿਆ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ। ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਭੋਗ ਪੈ ਗਿਆ। ਭੋਗ ਪੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਰਾ ਟੱਬਰ ਫੇਰ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ ਨੇ ਨੈਨਾਂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਵਾਲ ਨਹੀਂ ਕੱਟਣੇ। ਅਗਰ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਚਾਹਿਆ ਤਾਂ ਇਸ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਨੈਨਾਂ ਦੇਵੀ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਬਾਕੀ ਸਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਮਾੜਾ-ਮੋਟਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਕੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜਿਆ ਪਰ ਬੱਚੇ ਦੀ ਨਾਨੀ ਨੈਨਾ ਦੇਵੀ ਪੂਰੀ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਟੱਬਰ ਦੀਆਂ ਦੋਨੇ ਕਾਰਾਂ ਪਾਣੀਪਤ ਲੰਘੀਆਂ ਤਾਂ ਬੱਚਾ ਇਕ ਦਿਨ ਉਠ ਖਲੋਤਾ ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਬੱਚੇ ਪਿਛਲੇ 7 ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਗੁਲੂਕੋਜ਼ ਤੇ ਜਿਉਂਦਾ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਖਾਣ ਨੂੰ ਮੰਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ। ਬੱਸ ਫੇਰ ਕੀ, ਬੱਚੇ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਦਿਨੋ-ਦਿਨ ਬਦਲਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ 23 ਦਿਨੋਂ ਪਿਛੋਂ ਜਦੋਂ ਬੱਚੇ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਆਉਣੀ ਸੀ ਤਾਂ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਗਈ, ਬੱਸ ਫੇਰ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਤੱਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਬਾਰੂ ਮੱਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਹੁਣ ਪਛਤਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਮਹਾਂਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਨਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਜਿਹੜਾ ਸਾਡਾ ਬੱਚਾ ਕਈ ਸੈਂਕੜੇ ਸੰਤਾਂ, ਦਾਨ-ਪੁੰਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਭੈਣੀ ਨਾਥ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਗਏ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਤੱਕ ਡਾਕਟਰੀ ਇਲਾਜ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੌਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਵੱਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅੱਜ ਸਾਡਾ ਉਹੀ ਬੱਚਾ ਮੈਡੀਕਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਫਸਟ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh
  23. Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh, Does anyone know the history behind Jamdhaar Karas? When were they first produced? Were they in use prior to 1469? Is their a specific rehat regarding them? Are they widely available or are they simply custom made? Wahegurujikakhalsawahegurujikifateh
  24. Guru Har Krishan Sahib Ji and the Brahman While Guru Ji was at Panjokhara and mediating on God, a Sikh came and told him of a proud Brahman who was in the neighbourhood. The Brahman had asked the Guru’s name and learned that it was Satguru Sri Guru Har Krishan Sahib Ji. Hearing this the Brahman became very angry and said, ‘The poet of the Bhagavat Gita, whom no one can equal, called God merely Krishan, and the Guru calls himself Sri Har Krishan, as if he thinks himself superior to Krishan. If he be such a Guru let him come and translate the Gita with me’. Guru Ji replied to this Sikh, ‘ The eyes of understanding are very good, but the cataract of pride so blindeth them that they cannot see God’s way. The proud think all persons beneath them.’ The Sikh however, prevailed on the Guru to allow the Brahman to come to him. When the Brahman came he did not salute the Guru, but unceremoniously sat down in his presence. He then said, ‘Thou who call thyself Sri Har Krishan, must be greater than the God Krishan. Translate the Gita for a little while with me’. Guru Ji replied, ‘The Brahmans of the present day are not deeply read. They are great talkers and arguers, and are deteriorating everyday; and in the future they will have even less religion that they have now. What the Brahmans know is not real knowledge, and they are strangers to God. I have not read the Gita, and were I to translate it with you, you would say that I was some rich man’s son who had a private tutor, whereas I should translate by my spiritual power. Go and bring some ignorant rustic to discuss with you and when you have brought him, I will speak to you.’ The Brahman went and brought an ignorant water carrier called Chhajju from the nearest village. The Guru looked at him full in face and said, ‘Thou hast become a great divinity scholar. Now discuss the meaning of the Shastars with this Brahman’. The Brahman and the water carrier began to discuss accordingly, and the water carrier gave such learned replies, that the Brahman stood in astonished silence. The questions and replies related to Hindu theology. The pandit became convinced that Guru Ji had infused his supernatural power into the water carrier. He accordingly begged Guru Ji’s pardon for the unceremonious manner in which he had approached him. The Brahman added, ‘Thou art really the holy God, Krishan. Make me thy disciple’. Dhan Dhan Satguru Sri Guru Har Krishan Sahib Ji Maharaj, the King of Kings, the Saint of Saints and the Healer of all.